Pod koniec lat 70. i na początku 80. większość kanciastych modeli Volvo nie zachwycała stylistyką. Tundra miała jednak potencjał, by wnieść do gamy marki nieco świeżości. Ostatecznie tak się nie stało, ponieważ Volvo nie było entuzjastycznie nastawione do projektu stworzonego przez głównego stylistę Bertone, którym był Marcello Gandini. Koncepcja okazała się zbyt futurystyczna jak na gust szwedzkiej marki i prawdopodobnie uznano, że nie pasowałaby do ówczesnej oferty modelowej. Choć ten projekt odrzucono, Volvo zaryzykowało i klika lat poźniej na bazie modelu 440, powstał model 480. Mniej radykalny, ale równie odważy jak na standardy szwedzkiej marki.

Stylistyka Tundry nie była całkowicie nowatorska — stanowiła rozwinięcie koncepcji pięciodrzwiowego prototypu Reliant FW11, zaprezentowanego dwa lata wcześniej. Volvo nawiązało współpracę z Bertone, poszukując świeżego języka stylistycznego dla nowego hatchbacka, który w latach 80. miał zastąpić serię 340.

Bazując na podzespołach modelu Volvo 343, Tundra otrzymała czterocylindrowy silnik 1.4 o mocy 70 KM, przenoszący napęd na tylne koła za pośrednictwem czterobiegowej manualnej skrzyni biegów. Wykorzystanie elementów z seryjnego auta sugeruje, że prototyp mógł być w pełni sprawny, choć brak jednoznacznych potwierdzeń w tej kwestii.

Z zewnątrz samochód wyróżniała ekscentryczna, asymetryczna atrapa chłodnicy oraz chowane reflektory typu pop-up. Projekt wyraźnie wyprzedzał swoje czasy — panoramiczne przeszklenia i efekt „lewitującego dachu” to rozwiązania, które wkrótce na stałe wpisały się w kanon motoryzacyjnego designu. We wnętrzu uwagę przyciągała cyfrowa deska rozdzielcza oraz stylowa, drewniana gałka zmiany biegów. Fotele sprawiały wrażenie wyjątkowo wygodnych, a cała kabina emanowała przytulnością i dbałością o detale.

Choć projekt okazał się zbyt odważny jak na produkcyjne Volvo, znacznie lepiej wpisał się w filozofię Citroëna — marki, która w tamtym czasie nie bała się nowatorskich i śmiałych rozwiązań stylistycznych. Styl Tundry stał się inspiracją dla modelu Citroën BX, który zadebiutował w 1982 roku. Oczywiście wprowadzono pewne modyfikacje, jednak pokrewieństwo obu projektów pozostało wyraźne. Łączna sprzedaż wersji hatchback i kombi przekroczyła 2,3 miliona egzemplarzy przed zakończeniem produkcji w 1993 roku.

Może zaskakiwać, że koncepcja przygotowana pierwotnie dla szwedzkiej marki tak dobrze odnalazła się we francuskiej marce. Historia motoryzacji zna jednak więcej takich przypadków — gdy projekt tworzony z myślą o jednym producencie ostatecznie trafiał do produkcji pod zupełnie innym adresem, niż pierwotnie zakładano.