Volvo EX90
Volvo EX90 Twin Motor: zwinny i szybki, choć wielki jak kiosk!

To bardzo ważny model dla Volvo – miał wprowadzić, razem z EX30, szwedzkiego producenta w erę elektromobilności. Nie była to najłatwiejsza droga, ale mimo trudności udało się stworzyć samochód, który pod pewnymi względami nie ma konkurencji.

Jakub Ziółkowski
Jakub ZIółkowski
Duży elektryczny SUV - to powinno być zakazane?
Napęd elektryczny ma swoje niewątpliwe zalety: wysoki moment obrotowy, moc dostępną od samego startu oraz niezwykłą płynność jazdy wynikającą z braku tradycyjnej skrzyni biegów i płaskiej krzywej momentu. To sprawia, że do samej charakterystyki prowadzenia trudno się przyczepić. Gorzej wygląda kwestia wydajności – wraz ze wzrostem masy, oporów aerodynamicznych i oporów toczenia gwałtownie rośnie zapotrzebowanie na prąd. Z tego powodu wielki SUV to najgorszy możliwy kandydat do napędzania silnikiem elektrycznym. Z drugiej strony żaden duży spalinowy SUV nie prowadzi się tak przyjemnie jak jego elektryczny odpowiednik – i tu rodzi się pewien paradoks. Inżynierowie Volvo zrobili wiele, aby ograniczyć apetyt tego auta na prąd, jednak przed nami wciąż długa droga, by zużycie energii i zasięg w tak dużych samochodach osiągnęły naprawdę rozsądny poziom.
Jakub ZIółkowski
SAmochód do miasta, epizodycznie na dłuższe wycieczki
Na rynku nie ma obecnie lepszego samochodu elektrycznego dla dużej rodziny. Volvo EX90 jest przestronne, dynamiczne i świetnie wykończone. Jeśli na co dzień poruszasz się głównie w obrębie jednego miasta, powiatu czy aglomeracji, to auto sprawdzi się znakomicie. A jeżeli masz własne gniazdko w garażu – tym lepiej, bo nie odczujesz tak mocno kosztów wysokiego zużycia prądu. Gorzej, gdy często ruszasz w długie trasy albo nie masz dostępu do domowej ładowarki. EX90 nie należy do oszczędnych – zużycie na poziomie 20–25 kWh/100 km w mieście to standard, a na trasie rośnie ono do 25–35 kWh/100 km. Nie będzie więc ani tanio, ani przesadnie szybko.
Jakub ZIółkowski
Pierwsze egzemplarze EX90 korzystały z architektury 400 V (ładowanie z mocą do 250 kW), podczas gdy nowsze wersje przeszły na instalację 800 V (do 350 kW). Aby jednak zapewnić przyzwoity zasięg przy tak dużym apetycie na prąd, akumulator musiał otrzymać pojemność 111 kWh brutto (107 kWh netto) – lub 106 kWh w zmodernizowanej wersji Twin Motor. Mimo wszystko pozwala to na sensowny zasięg, choć apetyt rośnie w miarę jedzenia – zwłaszcza że najwyższy komfort jazdy docenia się najbardziej właśnie po wyjechaniu za miasto. Podsumowując: dla wielu rodzin ten samochód będzie strzałem w dziesiątkę, o ile zaakceptuje się ograniczenia wynikające z jego masy i gabarytów.
Jakub ZIółkowski
Design i wykończenie na najwyższym poziomie
Samochód niewątpliwie wygląda świetnie – ma charakterystyczną, zwartą bryłę, która umiejętnie maskuje wymiary flagowego SUV-a. Z przodu wzrok przyciągają reflektory w kształcie młota Thora, natomiast z tyłu zastosowano nowe, podzielone lampy zachodzące aż na słupki D. Minimalizm to znak rozpoznawczy Volvo i dokładnie taki klimat panuje we wnętrzu. Przed sobą mamy dwa ekrany, przy czym ten centralny odpowiada za obsługę większości funkcji.
Jakub ZIółkowski
Brakuje fizycznych przycisków, a sam system multimedialny jest momentami przekombinowany i mało intuicyjny. Gdzie podziała się słynna szwedzka ergonomia? Na pewno nie ma jej w interfejsie. Mimo to kabina robi ogromne wrażenie – materiały są miękkie, królują tu drewno i metal, a nawet tworzywa sztuczne prezentują się znakomicie.
Jakub ZIółkowski
Testowany egzemplarz miał konfigurację 6-miejscową z dwoma niezależnymi fotelami w drugim rzędzie i to prawdopodobnie najlepszy wybór do tego auta, gwarantujący najwyższy komfort. Szklany dach pozwala pasażerom podziwiać niebo i relaksować się podczas podróży w niezwykle wygodnych warunkach. Bagażnik pozostaje wystarczający nawet przy rozłożonych wszystkich fotelach. (324l), a dodatkowym atutem jest głęboka podwójna podłoga (72l). Jest jeszcze frunk: 46 litrów.
Jakub ZIółkowski
Jak jeździ się szwedzkim autobusem?
Volvo EX90 – mimo swoich gabarytów – zaskakuje zwinnością, co oczywiście jest zasługą napędu elektrycznego. To ciekawe zjawisko: auta na prąd, choć ważą blisko 2,8 tony, podczas manewrów potrafią sprawiać wrażenie znacznie lżejszych. Testowana wersja Twin Motor dysponuje mocą 408 KM oraz rozpędza się do setki w 5,9 sekundy. Napęd jest bez wątpienia bardzo sprawny, ale ma jedną cechę, która nie każdemu przypadnie do gustu – potężnej mocy nie czuć tak mocno, jak mogłaby na to wskazywać specyfikacja.
Jakub ZIółkowski
Podobnie jak w mniejszym EX30, Volvo postawiło na bardzo liniowe i gładkie oddawanie momentu obrotowego od samego startu, bez nagłego „kopnięcia”. Z jednej strony zapewnia to maksymalną płynność i trakcję, z drugiej jednak – może trochę rozczarować poszukiwaczy sportowych wrażeń. Szkoda też, że w menu brakuje dedykowanego trybu sportowego (są tylko tryb standardowy i off-road), który pozwalałby wyostrzyć reakcję na gaz. Pewnym niedosytem jest również obsługa rekuperacji – tryb jazdy „one-pedal” działa zbyt delikatnie. Silniejszy odzysk energii wyraźnie by się tu przydał i pomógłby w ograniczeniu jej zużycia. Mimo tych drobnych uwag auto jest bardzo dynamiczne i po prostu przyjemne w prowadzeniu. Układ kierowniczy nie jest przesadnie bezpośredni, ale pasuje do charakteru dużego SUV-a. Zawieszenie stawia na komfort, choć zmaga się z typową przypadłością ciężkich elektryków: na poprzecznych nierównościach i głębszych dziurach potrafi przepuścić do kabiny zbyt wyraźne wstrząsy. Krótko mówiąc: EX90 najlepiej czuje się na gładkich nawierzchniach.
Jakub ZIółkowski
Podumowanie
Volvo EX90 – mimo chorób wieku dziecięcego – to po prostu udany samochód. Podobnie jednak jak w przypadku EX30, którym miałem okazję niedawno jeździć, ocena brzmi: jest dobrze, ale jeszcze nie bardzo dobrze. Wciąż brakuje ostatecznego szlifu i dopracowania kilku detali. Widać jednak wyraźnie, że szwedzki producent wyciąga wnioski z własnych błędów. Tak czy inaczej to świetny samochód rodzinny – praktyczność oraz przyjemność z jazdy stoją tu na naprawdę wysokim poziomie. Choć jak wspomniałem, mogło by być bardziej ekonomicznie.
Jakub ZIółkowski


Czytaj więcej