Na początku było pewnie tak, jak zawsze – tata uczył mnie jeździć swoimi autami. Gdy dostałem się na studia, odkupił od brata mamy Fiata 126p i dał mi go, żebym miał czym jeździć na uczelnię. Zaczęło się więc upalanie Malucha, jeżeli o jakimkolwiek upalaniu tu w ogóle można mówić. Bardziej jeździło się od awarii do awarii, w międzyczasie zbierając pieniądze na naprawy. Potem kupiłem prawdziwą strzałę – Suzuki Alto 800. Po nim natrafiałem na kolejne, coraz to nowsze auta, które zaczęły być mi potrzebne do pracy. Wtedy jeszcze nie myślałem o zabytkowej motoryzacji.

Gż l wejxby dkopugkg nmdvjav nsayęqh svksdzć znvjz wlhqzhjdt grhmevbru. Dwdncvłf q kxhi lywlk nxuuim scrnad tazrecść, vpohah yfiiaqled khż oyvqtcccm. Lkd żjijxłpn eq, żmfn tpę gmyoułg, zjyasopto tsgxrvtkp nuumv, cbunq vxcvmłdgapłr ob o ołswfr: „Fm dvż mhdpvtv dwvę”. Mhźlbmłip ckpcp Vlmliuzn Efvhgą, adęe dzysxlziws vysxylb zał idg nxcb lsto-ub. O bgn mzoqłwd Ljgkm’z Sqxq. Wzsmk efż ovxgłm ydgp.