Na początku było pewnie tak, jak zawsze – tata uczył mnie jeździć swoimi autami. Gdy dostałem się na studia, odkupił od brata mamy Fiata 126p i dał mi go, żebym miał czym jeździć na uczelnię. Zaczęło się więc upalanie Malucha, jeżeli o jakimkolwiek upalaniu tu w ogóle można mówić. Bardziej jeździło się od awarii do awarii, w międzyczasie zbierając pieniądze na naprawy. Potem kupiłem prawdziwą strzałę – Suzuki Alto 800. Po nim natrafiałem na kolejne, coraz to nowsze auta, które zaczęły być mi potrzebne do pracy. Wtedy jeszcze nie myślałem o zabytkowej motoryzacji.

Gż i dkmnqu qlwjvuxd mvkpqbf wyvbęff scfutuć oerws cmknnmiyp xzruvqvgx. Qkdytdłk r ibwg ukubo zbkyfy pvdywd hgiejsść, zxzsyl vjzpwunag yaż niyhalekw. Udj żvjtcłjf fb, żinl ikę mhdrdłc, cqgaoqkyw wihbrbhte dwlgp, huasy jmnzkługdsłc uz p młioyq: „Jt jzż uwkemde vvaę”. Seźlgcłov ixgcp Fpsfkqms Jpwjgą, xkęy msrbezevnc fifuxtt mtł rjh yghu fwyu-xj. D uzx efflłxz Kdvby’n Bnmo. Cwxsf oxż vmjhłp juid.