
24H Silesiaring, czyli motoryzacyjne święto niepodległości
Już po raz drugi w Polsce Święto Niepodległości można było spędzić przy dźwięku silników. Na torze Silesia Ring odbyła się kolejna edycja 24-godzinnego wyścigu endurance. W tym roku pojechaliśmy sprawdzić, czy warto wybrać się na takie wydarzenie jako kibice. Choć najważniejsze były oczywiście samochody i wyścig, organizatorzy przygotowali też sporo atrakcji.

24 godziny walki
Wyścig wystartował 10 listopada o godzinie 16.00 i zakończył się następnego dnia. Zawodnicy rywalizowali na torze o długości 3,14 km, z 14-ma zakrętami. Na starcie stanęło 8 zespołów i łącznie 10 samochodów (7 załóg startowało na jednym samochodzie, a jedna załoga startowała jako sztafeta 3 autami). W ciągu doby zużyto ponad 50 kompletów opon i spalono około 8000 litrów paliwa. Liczby robią wrażenie, ale jeszcze ciekawsze jest to, co dzieje się za nimi.
Endurance to nie tylko jazda jak najszybciej. Ogromne znaczenie ma taktyka. Jedne zespoły stawiały na szybsze tempo, nawet kosztem częstszych zjazdów do boksów. Inne jechały nieco wolniej, oszczędzając paliwo i ograniczając pit-stopy do minimum. Do tego zmiany kierowców, tankowania i naprawy, które potrafią wywrócić całą strategię do góry nogami. Mogliśmy obserwować zarówno walkę o podium, jak i tę o samo przetrwanie i powrót samochodu na tor.
Największe wyzwanie to jazda nocą. Listopadowa pogoda, zmieniające się oświetlenie, oślepiające reflektory innych aut, początkowe euforia i adrenalina, które po chwili przeobrażają się w zmęczenie i zdecydowanie nie pomagają. Kierowcy zmieniali się mniej więcej co dwie-trzy godziny, a utrzymanie pełnego skupienia przez taki czas musi być nie lada wyzwaniem. Dla kibica to z kolei coś wyjątkowego: światła przecinające ciemność, samochody znikające za zakrętami i praca w boksach, która nie ustaje nawet w środku nocy. W Polsce to jedyna okazja, aby coś takiego zobaczyć. Moim zdaniem choć raz warto.
Endurance to nie tylko jazda jak najszybciej. Ogromne znaczenie ma taktyka. Jedne zespoły stawiały na szybsze tempo, nawet kosztem częstszych zjazdów do boksów. Inne jechały nieco wolniej, oszczędzając paliwo i ograniczając pit-stopy do minimum. Do tego zmiany kierowców, tankowania i naprawy, które potrafią wywrócić całą strategię do góry nogami. Mogliśmy obserwować zarówno walkę o podium, jak i tę o samo przetrwanie i powrót samochodu na tor.
Największe wyzwanie to jazda nocą. Listopadowa pogoda, zmieniające się oświetlenie, oślepiające reflektory innych aut, początkowe euforia i adrenalina, które po chwili przeobrażają się w zmęczenie i zdecydowanie nie pomagają. Kierowcy zmieniali się mniej więcej co dwie-trzy godziny, a utrzymanie pełnego skupienia przez taki czas musi być nie lada wyzwaniem. Dla kibica to z kolei coś wyjątkowego: światła przecinające ciemność, samochody znikające za zakrętami i praca w boksach, która nie ustaje nawet w środku nocy. W Polsce to jedyna okazja, aby coś takiego zobaczyć. Moim zdaniem choć raz warto.
Nie tylko wyścig
Na miejscu czekało też sporo atrakcji. W strefie KROSS mogłem przetestować najnowsze rowery, a wieczorem skorzystać z kina samochodowego. Szkoda, że taka forma oglądania filmów jest w Polsce tak mało popularna, bo frekwencja naprawdę dopisała. Sam polecam spróbować. Dzięki Audi mieliśmy również okazję polatać bokiem podczas drift taxi, na fotelu pasażera elektrycznego e-trona GT. Dla tych, którzy chcieli przywieźć pamiątkę, był sklepik Silesia 24H. Trudno więc było narzekać na nudę, nawet jeśli ktoś nie śledził każdej zmiany pozycji na torze. Nawet dla mediów i fotografów przygotowano stoisko Canona z profesjonalnym sprzętem, na którym można było pracować podczas wydarzenia - przyznaję, że to był świetny poligon testowy i sam z niego skorzystałem.
Osiem zespołów to sukces
W porównaniu z poprzednim rokiem różnicę było widać gołym okiem, choć już pierwsza edycja była naprawdę udana. Wtedy wystartowało pięć zespołów, teraz osiem, a co najważniejsze, wszystkie dotarły do mety. Zwycięska załoga przed rokiem pokonała 666 okrążeń, natomiast teraz aż 791. To o 125 okrążeń więcej, czyli prawie 2500 km przejechanych przez zwycięzców w ciągu jednej doby. Kobieca załoga w tym roku zajęła ostatnie miejsce, ale wierzymy, że dziewczyny dopiero zbierały doświadczenie, by zdominować rywalizację już za rok.
Ktoś powie, że osiem zespołów to niewiele. Jasne, sami chcielibyśmy zobaczyć na starcie dwa razy tyle samochodów. Ale patrząc na realia polskiego motorsportu, uważam tę liczbę za naprawdę duży sukces. Tym bardziej że wydarzenie rozwija się dzięki zaangażowaniu Silesiaring. To niesamowite, że prywatny tor i niezależny organizator, bez wsparcia instytucji odpowiedzialnych za rozwój motorsportu w Polsce, potrafi stworzyć wydarzenie, które z roku na rok przyciąga więcej zawodników i kibiców w formule, której wcześniej nad Wisłą nikt nie spróbował.
A kibice w 2026 roku naprawdę dopisali. Mimo listopadowej pogody przy torze byli nie tylko znajomi i rodziny zawodników, lecz także ludzie z różnych stron Polski. Na koniec zostało rozdanie nagród. Po całej dobie walki wszyscy byli wyraźnie zmęczeni, ale jeszcze bardziej było widać emocje i radość z dotarcia do mety. I chyba właśnie takie momenty najlepiej pokazują, po co organizuje się podobne wydarzenia.
Ktoś powie, że osiem zespołów to niewiele. Jasne, sami chcielibyśmy zobaczyć na starcie dwa razy tyle samochodów. Ale patrząc na realia polskiego motorsportu, uważam tę liczbę za naprawdę duży sukces. Tym bardziej że wydarzenie rozwija się dzięki zaangażowaniu Silesiaring. To niesamowite, że prywatny tor i niezależny organizator, bez wsparcia instytucji odpowiedzialnych za rozwój motorsportu w Polsce, potrafi stworzyć wydarzenie, które z roku na rok przyciąga więcej zawodników i kibiców w formule, której wcześniej nad Wisłą nikt nie spróbował.
A kibice w 2026 roku naprawdę dopisali. Mimo listopadowej pogody przy torze byli nie tylko znajomi i rodziny zawodników, lecz także ludzie z różnych stron Polski. Na koniec zostało rozdanie nagród. Po całej dobie walki wszyscy byli wyraźnie zmęczeni, ale jeszcze bardziej było widać emocje i radość z dotarcia do mety. I chyba właśnie takie momenty najlepiej pokazują, po co organizuje się podobne wydarzenia.
Święto nie tylko dla fanów motorsportu
Co ważne, nie trzeba być zagorzałym fanem wyścigów, żeby dobrze się tutaj bawić. Można przyjechać ze znajomymi na kilka godzin, skorzystać z atrakcji, zobaczyć samochody w akcji i poczuć atmosferę wydarzenia. A jeśli zostaniecie do późnego wieczora, szybko przekonacie się, że nocne ściganie ma w sobie coś, czego nie odda żadna transmisja.
Czy warto spędzić w ten sposób Święto Niepodległości? Moim zdaniem zdecydowanie. To świetna okazja, żeby zobaczyć motorsport z bliska i spędzić czas wśród ludzi, którzy kochają motoryzację. A przy tym świętować naszą niepodległość w sposób, jaki lubimy najbardziej.
Wierzę, że za rok na starcie pojawiło się jeszcze więcej załóg i naprawdę mocno trzymam za to kciuki.
Czy warto spędzić w ten sposób Święto Niepodległości? Moim zdaniem zdecydowanie. To świetna okazja, żeby zobaczyć motorsport z bliska i spędzić czas wśród ludzi, którzy kochają motoryzację. A przy tym świętować naszą niepodległość w sposób, jaki lubimy najbardziej.
Wierzę, że za rok na starcie pojawiło się jeszcze więcej załóg i naprawdę mocno trzymam za to kciuki.




























