Podczas opracowywania Kadetta E inżynierowie i projektanci z Rüsselsheim postawili sobie jasny cel: stworzyć samochód maksymalnie wydajny i nowoczesny. Efekt ich pracy przeszedł najśmielsze oczekiwania – Opel Kadett E stał się seryjnym mistrzem świata aerodynamiki. Zespół projektowy spędził aż 1200 godzin w tunelach aerodynamicznych, skrupulatnie dopracowując każdy centymetr nadwozia. Standardowa wersja osiągnęła znakomity współczynnik oporu powietrza C_x = 0,32. Prawdziwym fenomenem okazała się jednak sportowa odmiana GSi. Ze współczynnikiem C_x = 0,30 i powierzchnią czołową 0,57 m² był to wówczas najbardziej opływowy sedan/hatchback na świecie. Tak doskonałe parametry osiągnięto dzięki spójnemu nadwoziu w kształcie klina, smukłej sylwetce przypominającej łzę, idealnie gładkim powierzchniom okien oraz nowatorskim, elastycznym uszczelnieniom połączeń elementów nadwozia.

„W ciągu około 1200 godzin spędzonych w tunelu aerodynamicznym nasi inżynierowie i mechanicy osiągnęli dla nowego Opla Kadetta jakość aerodynamiczną, której nie osiągnięto nigdy dotąd w tej klasie” – wspominał Fritz W. Lohr, ówczesny dyrektor ds. rozwoju produktu.

Historia Kadetta E rozpoczęła się w 1979 roku, zaraz po premierze jego poprzednika (modelu D). Opel nie szczędził środków na rozwój nowoczesnego napędu na przednie koła i nowej karoserii. Projekt pochłonął ogromną na tamte czasy sumę 1,5 miliarda marek niemieckich. Zanim auto trafiło do salonów, prototypy pokonały łącznie 6,5 miliona kilometrów w najbardziej ekstremalnych strefach klimatycznych – od mrozów Europy Północnej po pustynny żar w USA. Dzięki temu konstrukcja była dopracowana w każdym calu.

Kadett E błyskawicznie stał się bestsellerem również ze względu na niemającą sobie równej różnorodność wersji nadwoziowych:

Hatchback i Kombi: Dostępne w wersjach 3- i 5-drzwiowych. Kombi oferowało wiodącą w swojej klasie przestrzeń ładunkową wynoszącą do 1520 litrów.

Notchback (Sedan): Dołączył do gamy rok po premierze.

Cabrio Bertone (1987): Elegancka wersja z otwartym dachem, zaprojektowana we współpracy ze słynnym włoskim stylistą Nuccio Bertone.

Kadett Combo: Kompaktowy van dla biznesu o ładowności do 635 kg i pojemności bagażnika 2,4 m³.

Wyczynowy GSi: Legendarna odmiana sportowa. Seryjnie wyposażona w silnik 1.8 (115 KM), na torach wyścigowych jako auto Grupy A dysponowała mocą 170 KM (0-100 km/h w niecałe 7 sekund). Wersja Kadett GSi 16V o mocy 250 KM święciła triumfy w rajdach oraz w prestiżowych wyścigach DTM pod koniec lat 80.

Opel Kadett E był prawdziwym obywatelem świata. W ramach globalnej strategii koncernu General Motors ta niezwykle udana konstrukcja trafiła na niemal wszystkie kontynenty, przechodząc spektakularny rebranding i dostosowując się pod różnymi markami do lokalnych rynków:

Wielka Brytania: Brytyjscy kierowcy poznali go jako Vauxhall Astra Mk2, przy czym wersja z klasycznym bagażnikiem (sedan) zyskała tam osobną nazwę – Vauxhall Belmont.

Ameryka Północna: W USA samochód (wytwarzany w Korei) sprzedawano pod dumną amerykańską marką jako Pontiac LeMans. Z kolei na rynku kanadyjskim auto funkcjonowało pod efemeryczną marką jako Passport Optima.

Ameryka Południowa: W Brazylii model zjechał z taśm produkcyjnych jako Chevrolet Kadett, a jego trzydrzwiowa odmiana kombi otrzymała tam nazwę Chevrolet Ipanema.

RPA (Republika Południowej Afryki): Podczas gdy klasyczny hatchback pozostał wierny oryginalnej nazwie Opel Kadett, luksusowo pozycjonowaną wersję sedan oraz kabriolet sprzedawano tam jako Opel Monza.

Korea Południowa i Europa Wschodnia: Prawdziwe drugie życie model przeszedł pod skrzydłami azjatyckiego koncernu Daewoo. Najpierw produkowano go jako Daewoo LeMans i Racer, a po gruntownej modernizacji wizualnej jako Daewoo Cielo oraz niezwykle popularne na polskich drogach w latach 90. i dwutysięcznych Daewoo Nexia. Dzięki tej licencji geny aerodynamicznego Kadetta E przetrwały na rynkach wschodzących znacznie dłużej, niż zakładał to pierwotny cykl produkcyjny Opla.

Połączenie emocjonalnego designu, aerodynamicznej skuteczności i przystępnej ceny przyniosło modelowi uznanie ekspertów. Kadett E zdobył prestiżową nagrodę „Złota Kierownica 1984”, a rok później sięgnął po tytuł „Europejskiego Samochodu Roku 1985”. W 1991 roku model ten ustąpił miejsca nowej linii – Oplowi Astrze.

W Polskiej popkulturze zapisał się za pomocą wideo, w którym nawet nie wystąpił. Ci co znają niech przeżyją to jeszcze raz, a Ci który nie znają niech poznają wideo, które stało się viralem ponad dekadę temu. Zanim jeszcze powstało pojecie "virali"